Amsterdam en ik, dat klikt maar half.

Ik heb een nest Canadezen op bezoek. Ondertussen ben ik al zo lang afgestudeerd dat de eerste vlaag kinders van begint aan te waaien. Twee meisjes van 20, die hier met grote ogen rondlopen en mij vruchteloos proberen wijs te maken dat ge vanaf uw tablet de frigo kunt aansturen (of zoiets, ik was niet echt aan het opletten).

Hebben we afgedweild: Gent, Brussel, Brugge (zonder mij) en straks nog Ieper. En dus gisteren een dagje Amsterdam. Voor een dag op en af naar Amsterdam, dat dat kan vonden ze geweldig. Ik denk dat ze van hun dag hebben genoten. Voor mij is Amsterdam altijd een erg gemengd verhaal.

De eerste keer dat ik er was ben ik vroeger weggelopen. De niet aflatende stroom aan Amerikaanse pubers op zoek naar een coffeeshop, zatte toeristen die aapjes kijken aan de Wallen, de compleet ranzige kitsch,  de stroom aan vettige eettenten waar ik geen hond in te eten zou geven, de smerigheid van de “betaalbare” hotelkamer… ik kon niet rap genoeg weer weg zijn. Ik haatte het, instant.

Jaren later was ik er nog eens voor een dagje. Toen waren we zo verstandig om weg te blijven uit alles wat tussen het IJ en de grachtengordel ligt. En toen vond ik wel de gemoedsrust om te kijken naar de pracht van de grachtenpanden, de kleine hoekcafé’s, de grappige namen van winkels.

Ondertussen dateert dat laatste bezoek ook al van meer dan tien jaar geleden (het kunnen er 15 zijn ook). En was het niet van de meisjes geweest, het was waarschijnlijk de laatste keer geweest. Maar bon, wijle dus weg. De eerste die nog zaagt over parkeertarieven in Gent krijgt een toek op zijn bakkes. Negen uur kost 27 euro. Basta. Maar het centrum is erg beloopbaar en ik ga daar niet over zagen.

Ik heb welgeteld 15 minuten gespendeerd in het stuk voorbij het Nationaal Monument aan de Dam. Daarna heb ik rechtsomkeer gemaakt voor waar het echt om draait.

 

Amsterdam is gewoon op zijn mooist als je wegblijft van de ellende van het centrum centrum. De rest is uren genieten van de wolken en de zon op de gevels van de huizen, van wat die zotte mensen daar allemaal op hun fietsen meeslepen en van terrasjes met supervriendelijke bediening.

Aan het einde van de dag werd ik nog getrakteerd op schone beesten. De markt was net afgelopen, en dat hadden ook de reigers begrepen. Nog nooit zo dichtbij geweest. Zot, zo opeens een twintigtal van die prachtbeesten die op armlengte afstand tussen het afval naar de achtergebleven vissels zoeken.

Serieus, zie nu.

Nog eens naar Amsterdam? Pfffwt, als het moet, ja. Maar als het niet gebeurt is het ook goed zenne.

Advertisements
This entry was posted in Congé, Reizen and tagged , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Amsterdam en ik, dat klikt maar half.

  1. Samaja says:

    Ik ben er eigenlijk nog nooit geweest en gezien ik al hoorde hoe moeilijk het bereikbaar is en hoe druk het er is, denk ik dat het ook nog wel even zal duren.

  2. nobutterfly says:

    Ik ga met de trein en ik hoorde vandaag dat ze formules hebben met parking buiten de stad en tramtickets, ideaal voor weekend weg. Ik kan er wel van genieten, maar niet de grachtengordel, zoveel auto’s die daar ook geparkeerd staan, geef dan maar de graslei

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s