Diffelen – Overijssel

Ergens in november zat er iets van vakantiedeals of god weet wat in mijn mailbox. In Overijssel. Twee nachten met blahblah en weetiknogwat. En ik ga wel eens graag naar Nederland. En het was lang geleden dat de mama en ik er nog eens op uit trokken. En’t was met veel wandelen enal.

Dus ik stuur dat door en het zal toch wel zeker vijf minuten geduurd hebben eer er antwoord kwam: ah ja, tuurlijk zie ik dat zitten! Dus ik geboekt, in mijn agenda gepleurd en er verder niet meer aan gedacht want hoofd vol zottigheid.

Dat het net dat weekend absoluut kloteweer zou worden. Dat mijn ma zei dat dat niet erg was want dat als het stront regende we ook naar Dana Winner in Enschede (of zo) konden gaan zien. Maar we zijn er dus wel behoorlijk in geslaagd om tussen de vlagen door te wandelen. En dat was niet mis.

Diffelen, begot. Alwaar ge een hele dag naar de koeien kunt kijken. Waar werkelijk geen zak te zien is. Behalve massa’s overenthousiaste koolmezen. En wreed rare huisdieren: buffels, witte kangoeroe’s, bambi’s en lama’s, om er maar een paar op te noemen. Waar ge een luswandeling van 8 km wilt doen om dan op 2 km van het einde vast te stellen dat het pontje het niet meer doet en ge dus het hele eind terug kunt. Alwaar de aalkarren vrolijk rondjes rijden. Al dat. Maar vooral: complete rust en stilte, niks geen hol te doen (perfect!) tenzij ge één van die zotten zijt die graag van zijn oren tot zijn knoesels vol slijk hangt omdat hij op zijn 40ste absoluut per mountainbike wil bewijzen dat hij nog 25 is. Weidse landschappen. Eenzame bomen tegen een dreigende wolkenlucht. Ooievaars. Prachtige boerderijen…

Dat in combinatie met de onwaarschijnlijke kneuterigheid van ons verblijf  met nette, rustige kamers en een beetje overkill in de decoratie van de prachtige boerderij waar het ontbijt werd geserveerd.

Er was een bezoekje aan Zwolle dat zoals wel meer van die stadjes zo’n typisch stadje is: dezelfde winkels, dezelfde vreemde combinaties op de menukaarten, de wat artificieel aandoende gezelligheid, de vriendelijke mensen en gelukkig ook één van de mooiste boekenwinkels EVER! Er was ook iets met kunst maar dat was een beetje aan de flauwe kant. Zeggen dat ge een tentoonstelling doet met werken van Fiep Westendorp en dan met moeite twee keukenmuurtjes vol prentjes tonen is er toch een heel klein beetje mee rammelen. Maar bon. Ah ja, en we zijn toch wel zeker drie winkels binnengestapt. En we kochten allebei schoenen. De mijne zijn met blommen op maar ik moet ze van mijn ma bewaren voor den eerste Mei.

Nederlanders en eten, dat blijft toch ook altijd een grappige combinatie. Zo was er een aperitiefhapje dat bestond uit een stuk koude brie waar ze wat rietsuiker overheen hadden gestrooid die ze dan met een bunsenbrander te lijf waren gegaan. ‘k Ga niet zeggen dat het slecht was, maar ik rol dan toch eens met mijn ogen. De hoeveelheid praat die op het menu staat is meestal omgekeerd evenredig met wat er uiteindelijk op uw teljoor komt te liggen. We zijn dus maar niet zottekes gaan doen, want dat is daar geen avance. ‘t Was ok, dat moest volstaan.

Weet ge wat? Af en toe wil ik eens niet de culturo en de gastronoom uithangen. Af en toe wil ik gewoon wandelen en slenteren en bijbabbelen. Ik krijg het wat koud van de verhalen van mensen die ik ken die hun mama recent (en heel recent) verloren. Daarom dat ik dagen als deze zo koester. Elke dag is er eentje gewonnen.

Voor de rest was het van vroeg gaan slapen en vooral niet teveel nadenken. En van 700 km in de auto rijden en ik doe dat niet graag en ik merk dat hoe minder ik dat doe, hoe zenuwachtiger ik er van word. Maar het ging.

‘t Was weinig spectaculair, en dat was absoluut ook de bedoeling. Missie geslaagd. Next stop: Reims, ergens in mei.

P.S: wat daar in de buurt echt te zot is om los te lopen is het dorpje Beerze. Compleet geschifte collectie van prachtige boerenhuizen. We reden er een beetje half per accident door (dat duurt anderhalve minuut) en vergaapten ons aan hoe boerderijen er uit zouden moeten zien. Fuck de Fermette! This is it!.

Advertisements
This entry was posted in Familie en vrienden, Congé, #geluk, Reizen and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s