MBTI-dag enzonogvanalles

Op de vorige teamdag bij ons op het werk kwam er naast wat frustratie (niks ergs, gewoon wat dingen die beter zouden moeten kunnen) naar boven dat we eigenlijk wel graag op ons werk zijn en willen zoeken naar manieren om allemaal gelukkige mensen te zijn daar (enfin, zo heb ik dat toch begrepen, maar ik kan verkeerd zijn want ik dwaal nogal eens af op zo’n dingen en er was chocolade met gezouten karamel en dat was véééél interessanter).

In elk geval was er dus een talentenwerkgroep waar ik niets voor gedaan heb wegens ofwel zat ik aan het loket (ik wou “mijn” typen, want ik ben daar graag, maar zie: ik heb mij ingehouden) ofwel was ik gewoon niet op kantoor, die voor vandaag een dag rond talent en MBTI enal organiseerde. In het STAM.

Ding één: ik weet al lang wat voor mij werkt en wat niet; Ik deed ooit voor de grap eens mee aan zo’n leiderschap-assessment . De conclusie was even grappig als voorspelbaar: “als gij de baas zijt, dan wordt het erg gezellig en gaan ze u allemaal graag zien, maar echt vooruit gaan zal het niet doen”. Dat is ondertussen dik tien jaar geleden en ook het moment dat ikzelf en mijn toenmalige collega’s eens goed gelachen hebben. En ik dacht: vanzeleven word ik baas. Du jamais!

Ding twee: ik weet het ondertussen ook al. Straks  komt de 50 in zicht en ik vind dat eigenlijk niet eens creepy. Ik ga voor de rest van mijn dagen op goede momenten een vrolijke chaoot zijn, onnozel doen en zeveren en lachen en eerlijk zijn, en proberen van er voor iedereen het beste van te maken en dat we ondertussen nog eens goed gegeten zullen hebben. En op slechte momenten gaat mijn beest mij opeten en verveel ik mij en zink ik weg in mijn zelf gegraven zwart gat. Er zijn ergere dingen. Zeg ik vandaag, want ik ben goedgezind.

Die testjes zullen mij dus een beetje werkelijk sausies zijn. Dat ik ENFP scoor mag niemand verwonderen of ge kent mij van geen kanten. Maar daar ging die dag natuurlijk niet over. De werkgroep opperde potluck, en ik ben daar gelijk een zotte op gesprongen. Met gevulde broden, en tapenade, en nog een paar dozijn dinges. De werkgroep deed allemaal spelletjes die mij van geen kanten interesseren, maar die ik wel megagrappig vond. Ik leerde collega’s waar ik amper iets mee te maken heb beter kennen. Ik heb echt zitten schaterlachen. Ik zag op mijn Facebook passeren dat ik vijf jaar geleden wereldkundig maakte dat ik voor de Stad ging werken. Ik keek rond mij en ik dacht dat ik een onwaarschijnlijke gelukzak was.

En toen kwam dus dat laatste stuk, en ik dacht: werkelijk niemand gaat nu van zijn stoel vallen.

dav

Misschien wou ik wel “gruwelijk intelligent”, “doorzetter”, “consequente rots in de branding”. Maar nee. Ik kreeg van mijn collega’s met veel liefde “enthousiasme”, “humor” en “gul”.

Weet ge wat het is? Af en toe valt alles op zijn plaats. En ondanks de kopvalling van de eeuw was vandaag zo’n dag. I hartje mijn job. I hartje mijn collega’s. I hartje mijn leven. Azo wijs.

Advertisements
This entry was posted in #geluk, Gent, Werk. Bookmark the permalink.

One Response to MBTI-dag enzonogvanalles

  1. nobutterfly says:

    Wat ongelooflijk leuk! En zo’n fijn gevoel als je voelt dat alles op zijn plaats valt

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s