Gij waart een goede moeder geweest

Zegt hij. En ik moet eens lachen. Het zal wel zijn dat ik een moederinstinct heb van hier tot in Tokio. En het is niet dat ik  in heel mijn leven nooit een paar uur getwijfeld heb. Ondertussen is het tien jaar te laat (operatiedinges enal) en heel af en toe komen daar nog eens een paar minuten bij. Had ik niet beter? Had ik echt niet beter?

Maar nee, ik denk het niet. Af en toe overvalt me het gevoel dat ik een ervaring gemist heb, dat de liefde voor een kind enzovoort. Hij zegt: als ik moet kiezen tussen mezelf en een van mijn kinders, dan ga ik dansend het graf in. Ik denk: het zou er nog aan mankeren. Het overvalt me als ik de kinderen van de buren op een avondje babysit verhaaltjes voorlees. Ik stop ze in bed en praat nog even bij en geniet van de liefde die als een golf over mijn kop slaat. Het overvalt me als ik met mijn oudste metekind aanschuif voor Harry Potter en smoorverliefd sta te gapen naar hoe volwassen hij wordt. Het overvalt me als het jongste metekind vraagt om te spelen of te tekenen. Misschien was ik echt wel een goede mama geweest. Wie weet?

Het was een geschenk geweest, een kind. en als ik zou denken dat ik er alleen uit angst niet aan begonnen was, dan had ik het mij nu beklaagd dat ik het niet gedaan heb. Angst heeft meegespeeld, dat is wel zeker. Maar het was nooit de hoofdreden. Het rationeel besef dat ik soms te labiel ben voor een kind heeft ook meegespeeld, maar het was nooit de hoofdreden. Ik hou van kinderen, echt. Maar ik ben nog steeds een enthousiast lid van de kindvrije club. Ik had dit leven, ondanks alle turbulentie, nooit willen missen. Gaan en staan waar ik wil, altijd vrij om mijn vleugels uit te slaan, ononderbroken nachten (als ik tenminste niet lig te piekeren en te woelen), liefde over voor alle mensen rond mij. Mijn familie, mijn vrienden, hun kinderen. Er is zoveel om een leven mee op te vullen.

Ik was hoogstwaarschijnlijk op zijn minst een degelijke mama geweest. Overbezorgd, dat wel. Maar op zijn minst goed genoeg, en waarschijnlijk zelfs wat beter dan dat. Ik heb immers een goed voorbeeld. Mijn mama is – wat ge ook moogt beweren – vanzelfsprekend de allerbeste. Maar zelf? Nah. Laat maar zo. Ik gun iedereen zijn kindergeluk, maar ik word soms mottig van de discussies waarin de wereld nog steeds op mensen met kinderen is ingesteld.Terwijl steeds meer mannen en vrouwen bewust kunnen en zullen kiezen om er niet aan te beginnen. Tellen wij dan niet mee? Fiscale regelingen, tijdskredieten, alles is op hun maat geschreven. Soms voel ik me tweederangs: alleenstaand en kindvrij. Ik word soms moedeloos van het gezeur over hoe lastig dat dat allemaal wel is, kinders grootbrengen. Ik vraag me dan soms af: ja, en? Ge kunt er toch ook voor kiezen om er geen te hebben? Maar dat moogt ge dus echt niet luidop zeggen.

Doe mij een plezier. Als ge ze hebt, zie ze dan doodgraag. Overspoel ze met liefde. Maak er stabiele en gelukkige mensen van. Wees er trots op, en eis uw rechten op om ze op een deftige manier groot te brengen. Maar realiseer u dat er mensen zijn die andere keuzes hebben gemaakt. En dat dat ook niet altijd evident is. En dat we met steeds meer zijn, en ook onze plek verdienen. Ik was waarschijnlijk gelukkig geweest met kinderen, maar ik ben het ook zonder. Ik ben ontzettend blij dat ik ben opgegroeid in een samenleving waarin ik de keuze kon maken. Ik voel me net zo veel of zo weinig vrouw als een ander. Ik lees en hoor teveel over mensen die er beter ook eens diep over hadden nagedacht. Geen kinderen hebben is ook een waardevolle optie. Soms wou ik dat “het beleid” daar ook al eens wat aandacht voor had. Dankuwel.

Advertisements
This entry was posted in Familie en vrienden, Tleven and tagged . Bookmark the permalink.

2 Responses to Gij waart een goede moeder geweest

  1. Samaja says:

    Wat een mooie post! Ik kan me hier heel erg in vinden. Ik ben de enige in mijn vriendenkring zonder kinderen en voel me bij momenten een alien. Alles in de maatschappij is gericht op koppels met kinderen. Dat wij er op zijn minst over twijfelen, is iets dat we heus niet altijd luidop kunnen zeggen.

  2. bentenge says:

    Gij waart zeer zeker een goede moeder geweest !
    Ach, ik heb wel een dochter (en een bedrijfswagen by the way) en ben ook niet te vinden voor al die voordelen gericht op kinderen. Kindergeld ? Afschaffen. Dat zou al een goede stap zijn in het net iets deftiger nadenken over kinderen en je eigen verantwoordelijkheid.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s