Ik ben te oud geworden om nog benauwd te zijn

Middagpauze gisteren. Omdat ik in het centrum van de stad werk was het spelletje van de dag “spot de zatte mens”. De allerlaatste feestvierders kwamen nog uit de richting van Sint-Jacobs aangeslenterd, waggelend en lijkbleek. Sommigen hesen zich nog halfslachtig op de fiets, al bleek dan meer dan eens niet echt een doordacht plan. Degenen die nog niet alles hadden opgezopen kozen voor de taxi.

Op het einde van de Reep, vlakbij het Duivelsteen, ligt een koppeltje in elkaar gerold te slapen. Uit de wind, in de zon. Hij op zijn zij, zij knus tussen zijn armen genesteld. Ik steek de straat over om een foto te nemen. Ondertussen loopt een keurig man met een hondje aan de lijn voorbij. Hij bekijkt het slapende koppel en stapt op hen af. Ik denk nog even dat hij de slapers aan het wakker schudden is, maar opeens zie ik hem een gsm uit de broekzak van de jongen vissen. Waarop ik begin te roepen. “Gaat het zo’n beetje, ja! Dat is niet van u, steek dat terug!!”

Wat hij prompt doet. Omdat ik er denk ik niet bang genoeg uit zag. Omdat ik vond dat ik nu oud genoeg ben om mij kwaad te maken. Omdat hij misschien dacht dat ik al een foto had genomen. Hij geeft me nog een middenvinger, maar vertrekt. Zonder gsm.

Ik stapte maar op het koppel af. Slaap gerust verder, maar steek uw telefoon ergens anders. Ze waren gelijk niet wakker genoeg voor om merci te zeggen :-).

Advertisements
This entry was posted in Gent and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s