Landen op aarde

Het zijn tot nu toe de rustigste Feesten in lange tijd. Vrijdagavond ben ik er even geraakt, daarna niets meer. De laatste weken waren zo intens dat ik er gewoon de fut niet voor vond. Goesting, dat wel, zeker met een wall vol prentjes van feestende vrienden. Maar het lijf wilde even niet meer mee. En ik heb daar eerlijk gezegd al volop van genoten. Het is zo lang geleden dat ik de vraag “Wat ga je doen vandaag?” nog eens met “Absoluut niets!” kon beantwoorden. Dagen met werkelijk nul afspraken in mijn agenda, die zijn zo zeldzaam. Het is maar met er nu even in weg te zakken dat ik me realiseer hoe hard ik ze nodig heb.

Langzaamaan vind ik een nieuw evenwicht. Dat is nodig, want er zijn nogal wat dingen aan het veranderen. Om mee te beginnen: Meneer J en ik zijn niet meer samen. Dat kwam heel opeens, en het is zoeken naar manieren om daar mee om te gaan. Na ruim zes jaar weer alleen, het is wennen. Over hoe en wat ga ik het hier niet hebben. Maar het gevolg is verhevigde nesteldrang. Ik ruim op als bezeten.Ik poets, ik klus, ik zit wat verdwaasd in de zetel voor me uit te staren. Onrustig en met verstoorde slaap, op zoek naar hoe het nu verder moet.

Ik geniet van hier thuis op mezelf te zijn. Daardoor is de roep van de Feesten veel minder luid dan anders. Als ik kan kiezen tussen in mijn hoekje rondom mij kijken of op stap gaan, dan is de keuze rap gemaakt.

Ik wil ook zo graag goed uitgerust terug aan het werk beginnen. Na de Feesten gaat de collega die ik opvolg definitief met pensioen, en dan moet het zonder haar wijze advies. Ik ga haar missen. In die paar maanden dat we intensief samenwerkten stak ik enorm veel van haar op, dat zal dus wennen worden. En ik werk aan een groot project waarbij ik tegen het einde van de zomer een beetje het hele contentbeheer van de dienst in lijn wil krijgen. Dat worden dus veel lange dagen schrijven en schrappen en allemaal dinges die ik graag doe. Joepie!

Ik ben dus langzaam op aarde aan het landen, en het doet me zichtbaar goed. De teller wijst nu ruim -10 kilo aan, en ik ben daar overmatig gelukkig mee. Grappig: ik heb al zeker drie mensen gehad die me vroegen of ik een nieuwe bril had. Nope dus, gewoon een smaller gezicht. De rij te wijd geworden jurken wordt steeds langer, de rij jurken die niet meer pasten steeds korter. Fijn!

Voor iedereen: geniet van deze mooie, zonnige dagen !

Advertisements
This entry was posted in Congé, Gent and tagged , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Landen op aarde

  1. Samaja says:

    Neem vooral de rust die je nodig hebt, zodat je met volle goesting de uitdaging op je werk kan aangaan. Succes alvast!

  2. nobutterfly says:

    Oei, dat is schrikken. Maar blij dat je toch ergens een evenwicht vindt en ja, neem vooral je tijd en luister naar je lijf

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s