Rust zoeken waar ge hem kunt vinden

‘t Was een beetje van tranen met tuiten, zondagavond. Mijn beest zat al een paar dagen naar mij te smachten, en opeens sloeg het zijn klauw nog eens uit: “komt hier, mieke, dat ik eens deftig in uw nek bijt!”.

En bijten deed het. Veel te weinig geslapen de laatste weken, veels te veel muizen die de polonaise dansten, teveel gepieker en genadenk …. boem! Mentale hygiëne, het is nooit mijn sterkste vak geweest.

IMG_5289

Kijk, een prentje!

In elk geval: veel alleen thuis blijven was niet zo’n goed idee. Wat kleren in een valies gemikt, mijn schaamte opzij gezet, de mama gebeld, een paar dagen daar gaan schuilen voor het onweer. Gisteravond kon er alweer een lachske af, vandaag ga ik terug naar huis. Gevoederd met verse groentjes, uitgebreid ontbijt en onvoorwaardelijke moederliefde. Even op adem komen op een plek waarvan ge weet dat ze altijd veilig zal zijn, dat kan deugd doen.

Advertisements
This entry was posted in #geluk, Tleven, Zwartgallig gezaag and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s