Maar ik ben dus wel schijtevies hé!

Ik weet het. Er is niets aan de hand. Niets om me druk over te maken. Behalve dat ik vijf jaar geleden eens een hele nacht over de grond lag te kronkelen omwille van wat ik dacht dat een maagzweer was. En dat dat dus galstenen bleken te zijn. Dat is dus – ik zweer het u – een van de dingen die ge niet wilt meemaken. Al zeker niet toen de dokter van wacht me per telefoon liet weten dat pijnstillers slikken een slecht idee was, want slecht voor de maag. En hij niet wou langskomen. En ik uren aan een stuk over de vloer lag te rollen, te huilen van de zeer.

Bon, de laatste maanden voel ik dat soort “maagpijn” opnieuw, maar dan wel ter hoogte van mijn nieren. En ik denk: nierstenen? Het zou me niet verwonderen. Of het is iets anders, of het is helemaal niets,  met mijn lijf valt daar geen staat op te maken. Na een weekend pijnstillers sleep ik me uiteindelijk dus wel naar de dokter. Want het kan gewoon appendix zijn, of mijn eierstokken (meest waarschijnlijke piste), maar ik wil dat soort pijn echt nooit meer meemaken.

Enfin, deze voormiddag dus richting radioloog. En ik snap best dat een ziekenhuis verbouwen wat hinder veroorzaakt, maar of dat nu echt een reden is om mij zonder bh (wel met bloesje) door de drukbevolkte gang te jagen op weg naar de echo is mij een raadsel. Lang geleden dat ik mij zo slecht heb gevoeld, eigenlijk. Kloteboel.

En het ergste is:na het onderzoek geven ze je een bladje met een code. Daarop kan je de resultaten van het onderzoek bekijken. Behalve dat je dus alleen een paar rare vlekken ziet, en dat bij de uitleg staat: kunt ge niet zien, alleen uw arts kan dat. En dan heb ik dus veel goesting om compleet te ontploffen. Want bij mijn weten is er dus maar één iemand die recht heeft op die informatie, en dat ben ik. Ik. En mijn dokter. En, dus, niet exclusief mijn dokter. Fuck you Maria Middelares. Ik besef best dat er waarschijnlijk geen zak aan de hand is en dat ik een beetje in paniek sloeg omdat ik me die ene nacht op de grond nog haarscherp herinner. Maar ge hebt niet het recht om geheimzinnig te doen over informatie over MIJN lijf. Dat is namelijk van mij en van niemand anders.

Oh fuck, ik ben viesgezind.

Advertisements
This entry was posted in Zwartgallig gezaag and tagged , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Maar ik ben dus wel schijtevies hé!

  1. Samaja says:

    Ik snap het volledig! Ik hoop alleszins dat het niets ernstig is.

  2. Hmpf. En nu moet je weken wachten op de resultaten?
    (Hier gelukkig voorlopig alleen goeie ervaringen met MM, hopelijk blijft dat zo…)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s