Ondanks alles is het lente, en dat verandert een en ander

Yup, hartstilstand, of toch bijna. Ik ben nog heel hard aan het nadenken over wat ik eigenlijk precies moet zeggen over dinsdag, maar verder dan “kak” kom ik niet. Kak, kak, en nog meer kak.

Minder kak is dit: ik deed mee aan een examen op het werk, en ik ben geslaagd. Ik kwam als eerste uit de testen en verhuis begin mei van de staf van mijn departement naar de dienst economie. Na vier jaar “staffen”, waarvan het laatste anderhalf jaar in een groot, nieuw departement was het een beetje op. Ik ben niet zo’n geweldige coördineerder, en ik miste de mensen waar we het als ambtenaar uiteindelijk voor doen.

Ik vind het een beetje jammer, want ik laat een hele leuke groep collega’s achter, en een hele wijze baas. Voor een samengeraapt zootje (we kwamen op elkaars schoot terecht wegens een reorganisatie) deden we dat lang niet slecht. Er was een basisvertrouwen, en de goede moed om er samen iets beters van te maken.

Maar ik ben geen mijlpalenplanner, en geen inkantelaar. En ik kan niet echt warm lopen van IKA’s en PA’s en strategische cascades. Allemaal waarschijnlijk onwaarschijnlijk interessant, maar niet voor een boerenpaard als ik. Ik mis de buitenwereld.

En dus keer ik na vijf jaar eigenlijk een beetje terug naar waar het begon: aan een loket. Dit keer voor ondernemers. En ik droom nu al van al die mensen waar ik iets voor ga kunnen doen, al was het maar uitleggen waarom iets echt niet kan. En ik kan mij opnieuw smijten om ervoor te zorgen dat die mensen – zelfs al krijgen ze af en toe eens ongelijk – weten dat er bij de Stad mensen zijn die eerlijk, correct, goed werk afleveren. Voor hen. Voor mijn stad waar ik elke dag verliefder op word. Omdat het zo belangrijk is: beleid correct vertalen, een betrouwbare overheid zijn, administratie vereenvoudigen, mee nadenken over hoe we het voor de inwoners beter kunnen maken. Ik zie dat zo hard zitten. Ik ben gewoon geboren met ambtenarengenen.

Het doet ook geen kwaad dat ze daar werken met websites, en scripts (enfin, Infofiches, maar dat is net hetzelfde) en een CRM-systeem waar nog kweeniehoeveel werk aan is, maar dat zoveel goeds doet en nog meer zou kunnen doen (oh Vlaamse Infolijn, wat mis ik je voorlichters) . En dat ik de dienst zelf en haar bewoners ondertussen goed ken en echt wel wijs vind.

Ergens in mei is het zover. Dan verhuis ik terug naar AC Portus, van waar je het allerbeste zicht op de stad hebt. Ik ga eerst nog wel een emmerke bleiten omdat ik mijn collega’s M, J, A, L e.v.a een beetje verlies, maar echt ver zit ik niet, en over een paar jaar gaan we allemaal naar de Zuid en dan ga ik daar elke dag gaan zeggen hoe hard ik hen mis.

Wish me luck!

Advertisements
This entry was posted in #geluk, Gent, Werk and tagged , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to Ondanks alles is het lente, en dat verandert een en ander

  1. nobutterfly says:

    Oh wat super! Gefeliciteerd, lijkt me een mooie uitdaging

  2. Samaja says:

    Wat leuk voor jou! En zo mooi om te lezen hoe enthousiast je bent over je job als ambtenaar. Dat ontkracht meteen alle clichés! Als mede-ambtenaar doet dat deugd 🙂

  3. Go for it! Gij gaat dat goed doen!

  4. Flavie says:

    Ik passeer vaak voorbij AC Portus… zelf werk ik niet ver van de Zuid… ook iemand met ambtenarengenen 😉
    Veel succes met de nieuwe uitdaging!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s