En dat was het dan weer

‘t Was stillekens, dit weekend. Sinds een paar dagen worstel ik met hoestbuien waar een kettingroker jaloers op zou worden. Als in: ‘s nachts wakker worden en de hele straat bij elkaar rochelen tot ik er barstende koppijn van krijg. En een aantal behoorlijk vervelende randverschijnsels zoals oorpijn, keelpijn, en zo nog wel een en ander. Dat lijf van mij, ik ben dat echt kotsmoe.

Vrijdag at ik met de mama bij OAK en dat was super. Ik at er al eens eerder met collega’s en dacht al dat het echt iets voor haar was. Ik had duidelijk goed gegokt, want het eten was fantastisch, maar haar gezicht toen ze vol enthousiasme bord na bord zat schoon te schrapen was gewoon geweldig. Knap gepresenteerde gerechtjes, vol kleine en grote verrassingen, en met de glimlach geserveerd. Aanrader.

Uiteindelijk ben ik nog thuis geraakt om in mijn bed te kruipen en al hoestend en rochelend de avond door te brengen. En dat is zo’n beetje de samenvatting van het weekend geworden. Zondag scheen de zon en kon er gelukkig nog een wandelingske vanaf. Bergop was wegens het gebrek aan lucht geen goed idee. ‘t Was piepen en naar adem snakken, maar ik zal maar geloven dat het deugd deed.

Doe uw caoutchoucen botten aan als ge ook wilt gaan, want het parcours was serieus slijkerig.

Advertisements
This entry was posted in Eten en Drinken, Familie en vrienden, Tleven and tagged , , . Bookmark the permalink.

One Response to En dat was het dan weer

  1. Ai ai, dat klinkt niet goed. Verzorg je, en hopelijk krijg je wat extra energie van de koude zonnige dagen!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s