Extra lang weekend, gelijk

Woensdag was’t feestdag en donderdag was er in de voormiddag vergadergem, maar voor de rest waren het lange vrije dagen en dat deed deugd.

Woensdag botsten we een beetje per accident op de herdenkingsplechtigheid in het Zuidpark. Mijn burgemeester was daar ook.

(ow, wordpress heeft een nieuwe fotomasjien, wijs!)

Hij zei daar onder meer dit:

“Ik walg van de televisiebeelden van brandende opvangcentra. Ik walg van mensen die vluchtelingen criminaliseren. Als er één ding is dat we zeker weten uit de geschiedenis, is het wel dat het ons allemaal kan overkomen, ook onze kinderen nog. Gent is klaar om allen op de vlucht voor oorlog een warm onthaal te bieden.”

Ik moest mij gelijk een beetje inhouden om de mens geen knuffel te gaan geven.

Er was ook een paard in het park en een nieuwe bibliotheek die goed opschiet.

 

In de namiddag kwamen de vriendinnetjes een beetje theeleuten met zelfgebakken appelcake en de overschot daarvan ging mee naar de vergadering donderdag.

Donderdag zag ik hoe ze appartementen afbraken aan het Rabot en nieuwe bouwden aan Dok Noord, en ik vond dat een beetje bizar. Dat de huizen van mensen die er al vanzeleven wonen tegen de vlakte gaan en hoe erg ik dat zou vinden als ze opeens van plan zouden zijn om mijn buurt plat te komen walsen. En over hoe die nieuwe dingen veelbelovend en spannend zijn, maar ook een beetje zielloos zolang er nog geen mensen wonen.

 

Vrijdag had ik een date met mijn lief. We probeerden Yaki Noodle bar uit en dat was een succesje. Heel vriendelijke mensen en zo’n grote kom met bouillon en verse groensels voor een spotprijsje. Ideaal als precinemavoer. Op de agenda stond de Studioskoop en The Lobster. Mannekes, wat was dat voor ne rare film!! Serieus bizar, paar keer heel hard gelachen, maar wel weer zo’n ding dat dagen later nog altijd in mijn hoofd zwemt. Beetje te lang uitgesponnen ook. In elk geval moest dat doorgespoeld worden (in het Trapistenhuis, dat al lang niet meer gewoon gezellig maar ook nog eens compleet overprijsd is geworden, maar bon). En terwijl we daar zaten sprongen de stoppen in Parijs.

Zaterdag, goed moe van een halve nacht CNN, werd het een dagje Brugge met de mama. We hadden niet echt een plan en het weer was barslecht. Maar dat zorgde ervoor dat het niet al te waanzinnig druk was en dat we rustig konden genieten van wat uiteindelijk toch echt wel een buitenaards mooie plek is. Jaja, ‘t is een openluchtmuseum. Jaja, er lopen veel te veel toeristen rond. Jaja, ik heb daar echt waar een affiche zien hangen waarop met klem werd gesteld dat Brugge Brugge moest blijven en dat ze van die moderniteiten niet moeten weten. ‘t Is een beetje treurig en veels te commercieel en soms ben ik bang dat we Gent ook al lang op die roestjbaan zitten waarin publieke ruimte alleen nog maar in opbrengsten wordt vertaald. Maar echt, ‘t is zo mooi.

We dweilenden dus een beetje rond en schuilden in het volkskundemuseum en dronken een glas en genoten van de dag en elkaars gezelschap.

 

En toen kwam er nog een heel onrustige zondag waarop weer eens met meubels werd gesleept en The Lobster met Parijs haasje-over aan het spelen waren en ik al die beelden maar moeilijk weggeduwd kreeg.

Advertisements
This entry was posted in Congé, Familie en vrienden and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s