Dingen waar ik compleet de wubbes van krijg

‘t Is maandag. Joepie en jochei en zo nog vanalles. Nog drie werkdagen en ‘t is weekend. Voor mij dan toch… Neeje jong, serieus. ‘t Is te doen op ‘t moment. Superwijze collega’s en zo, dat helpt. Maar toch zijn er dus een pak dinges waar ik de wubbes van krijg. Zoals:

  • Wie heeft in godsnaam beslist om al de ruiten van de tram vol van die folie met gaatjes te plakken? De tram, dat is toch gemaakt om naar buiten te kijken en de wereld te zien voorbijgaan en een beetje te observeren? Zeker als ge ook effectief een plaatske aan het raam hebt, dan ziet ge de wereld dus alleen maar gestippeld passeren. Fietsen opgevrolijkt met plastieken bloemen, bakfietsen vol schone kindjes, onderuitgezakte chauffeurs die in gedachten lange scheldbrieven aan meneer Watteeuw aan het schrijven zijn, hoe de bomen in het park zo stilaan beginnen door te krijgen dat het vet wat van de soep is voor dit jaar … allemaal gespikkeld, allemaal ergerlijk vervuild. Haal die troep van de ramen af! Schilder voor mijn part de rest van tram in allemaal fluokleurtjes of schrijf er dwaze moppen op. Maar blijf met uw fikken van de ramen af, want ik krijg daar koppijn van.
  • Zwerfwerken. Tegenwoordig ben ik een nomade met een kantoor in een rugzak. Dat is soms eens geestig, omdat van spijs en eten. Maar nu dat spel al bijna een jaar aan de gang is begin ik het ook wel beu te geraken. Ik wil een plek. Dat hoeft niet elke dag dezelfde stoel te zijn, maar gewoon: een plek. Waar ge binnenkomt en nog uw kruimels van uw oreokoeken van de vorige dag ziet liggen. Of een tas ziet staan waar ge drie dagen geleden thee uit hebt gedronken. Of een logische plaats voor als ge u weer eens afvraagt waar ge uwen bazaar gelaten hebt. Ik mis dat. Dat nomadische bestaan dat u als flexwerker wordt aangepraat als hip en vrij en modern en zo, ik ben daar toch ernstig mijn geloof in aan het verliezen. Meer zelfs: ik krijg er de wubbes van.
  • De nooit eindigende rommelberg. Waarin ik na een hele dag opruimen en weggooien en stressen en slepen en panikeren nog verder van huis ben als toen ik eraan begon. Waar komt dat toch allemaal vandaan?
  • Het lachen met en het voor naïeve idoten uitschelden van mensen die zich wél door hun hart laten leiden. Die misschien ook wel met vragen zitten over hoe dat straks gaat lukken met een paar duizend man erbij maar die dat voor het moment eigenlijk niet zo prioritair vinden. Die de aanblik van al die radeloze/hoopvolle mensen niet meer kunnen verdragen en iets doen. En die twee keer nadenken en deftig checken wat er van al die wilde verhalen over het weigeren van niet-halal voedsel en overvallen karavanen aan is.  Ik zou willen dat, als ik hier ooit in zeven haasten moest gaan lopen, er iemand voor mij een tent en een warme deken wou brengen, en wat speelgoed voor mijn (ok, fictieve, maar toch…) kinders, en een stuk zeep en een belkaart voor mijn smartphone. Dat ze mij wat tijd gaven om mijn draai te vinden, en kansen om terug een bestaan op te bouwen. Dat ik niet met de nek werd aangekeken als potentiële steuntrekker of terrorist. Dat ze in de eerste plaats een mens zouden zien. En dat hen dat niet onbewogen zou laten.
Advertisements
This entry was posted in Tleven and tagged . Bookmark the permalink.

2 Responses to Dingen waar ik compleet de wubbes van krijg

  1. Dat eerste: ik dacht dat ik de enige was die daar mottig van werd. Niet dus!

  2. bentenge says:

    Fragmentarisch naar het leven kijken door stipjes is dat niet wat we allemaal elke dag doen ? Misschien dacht de heer Watteeuw dat de tram een beetje een metafoor is voor jouw blik op het leven 🙂 Flexwerken leverde bij mijn vorige werkgever vooral op dat iedereen wat vroeger kwam om aan zijn favoriete bureau te zitten. Waarcshijnlijk werd het daarom ingevoerd…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s