Een weekend voor in de boekskes

Donderdag was een zware dag in een rij van zware dagen. Sommige dingen gaan echt niet de goede richting uit, en dat aanmodderen weegt door. Ik had al weer een week of drie chronisch last van absurd uitstelgedrag, waarbij ik superbelangrijke dingen gewoon niet geregeld krijg. Dan voel ik me volledig verlamd, niet in staat om dingen af te werken. Zoals: op tijd uw papieren voor loopbaanonderbreking binnenbrengen. Duizend keer tegen uzelf zeggen dat het echt belangrijk is, maar de moed niet vinden om de papieren binnen te steken bij de RVA die dichter bij huis is dan mijn favoriet café. Niet kunnen, niet, van geen kanten. En zo nog wel een paar duizend dingen. En dan wakker schieten in vlammende paniek en overvallen door een brandend schuldgevoel. Tof!

Gevulde eitjesMaar vrijdag kwam er een kleine klik. Ik had mezelf voorgenomen om niets te doen, te rusten, te ontspannen, wat te lezen en wat Runescape te spelen en verder niets. En dat bleek een goed idee want uiteindelijk ben ik in actie geschoten. Nog in de voormiddag moest de overschot van de quiche-eiers eraan geloven: hardgekookt halveren en de dooiers mengen met geitenkaas, ketchup en wat kruiden en dan terug in de leeggehaalde helften spuiten.  Daarna de fiets op en een toerke gedaan: langs de bank om een kopie van mijn identiteitkaart te bezorgen, langs de RVA met de papieren voor de loopbaanonderbreking.

Ik ben ook nog langsgeweest bij De Nieuwe Belgen, want mijn laptop ziet er nu een beetje zo uit


laptop

Grappig detail: dat spel werkt nog steeds, zelfs met een aantal kabels die nergens meer naartoe gaan. Maar handig is het niet, en af en toe werkt er zelfs helemaal niets meer. In elk geval: ik heb wat prijzen opgevraagd. We zien wel.

‘s Avonds kwam Meneer J en trokken we na het eten nog met de eiers naar den Bombardon, alwaar een hoop jong geweld superwijze muziek aan het spelen was. Voor een vrijdag was het rustig en gezellig, ook een meevaller.

IMG_3047

Zaterdagvoormiddag was het over-en-weerdag naar het containerpark, zaterdagmiddag was het zoeken naar een printer want ik had een paar weken geleden tickets besteld voor Ghentville en hier in huis werkt dat spel niet meer.

Aan die tickets hangt een beetje een verhaal vast. In 2012 zaten we op Winterlicht, een evenment dat werd georganiseerd door Michael Tiger, een marketingbureau-achtig dink. We waren daar destijds – het moet gezegd – behoorlijk malcontent over. Goedkoop was het niet, er was teveel volk om alles vlot te laten verlopen en ondanks herhaaldelijk bevestigen bleken de vegetarische opties veel te mager en zo nog wel een rij klachten. Maar bon, veel mensen waren wel content, en misschien zijn wij gewoon oude zagen. Dat valt niet uit te sluiten.

Vorig jaar was er dan dat het Ghent in Motion-gedoe, van hetzelfde bureau. Met veel kabaal aangekondigd, met wondermooie beelden van Gent, maar ook wel een redelijk belachelijk verhaalken en ellenlang uitgesponnen niet ter zake doende onzin. Zoals deze blogpost, zullen we maar zeggen.

Toen diezelfde mensen aankondigden dat ze in Langerbrugge een dorp zouden optrekken uit paletten en daar gedurende twee weken dj’s en optredens en barbiers en zo op los zouden laten schoot mijn allergie-alarm meteen de hoogte in. Kaka, zoals een goede vriendin dat noemt. Tot ik een mailtje krijg van een andere vriendin: dat ge daar dus wel in een tent kunt gaan slapen en dan ‘s morgens kunt aanschuiven aan een ontbijtbuffet. En of wij geen zin hadden om mee te gaan? Bahjaat dan maar zeker? Omdat er per avond maar 5 tentjes beschikbaar waren hebben we heel snel geboekt. Meneer J liet ik tot gisteren in het ongewisse, enigszins beducht voor zijn bullshitmeter.

Hoe meer ik er over las en hoorde, hoe meer bleek dat dat daar precies toch allemaal niet zo evident was. Van stortgieten tot eigenlijk veel te weinig volk, het beloofde niet veel goeds. Ik ben dus met een halve kilo lood in mijn schoenen vertrokken. En zoals altijd: net wanneer je het niet verwacht beleef je de leukste tijd.

Er was geen kat en dat ligt vermoedelijk aan het onzalige idee van 10 euro inkom te vragen voor wat niet meer is dan een – weliswaar plezant – terras annex feestjen. Jammer, want het had echt iets. En wij hebben ons er prima geamuseerd. Er was sfeer, een doolhof waarin één van ons zijn weg niet vond, bijzonder lekkere en zeer betaalbare pintjes van 13. Op het hoogtepunt van de avond stond er welgeteld twee man op de dansvloer en er was meer personeel dan er gasten waren. Maar wij hebben ons dat niet aangetrokken. De tentjes waren schitterend, ruim, netjes en voorzien van schone lampjes. En het ontbijtbuffet van Coeur d’Artichaut was serieus de moeite. We deden in de loop van de avond ook nog een uitstapje naar Zelzate, voor pizza  (aanrader!) en een terrasje (net te laat voor een optreden van Marina Wally).

IMG_3055 IMG_3059 IMG_3063 IMG_3078 IMG_3101

Er was stormweer en bliksem, en weidse zichten over de Gentse haven bij valavond. Het was vakantie, er eens helemaal uit zijn, relaxen, nergens over piekeren en genieten van vrienden en van elkaar. Jammer voor de mensen achter de organisatie. Vermoedelijk schieten ze hier zwaar bij in. Maar voor mij persoonlijk heeft dit veel goedgemaakt. Wat een geestig weekend! Merci aan A en B voor het gezelschap. En aan Meneer J om mijn lief te willen zijn.

Advertisements
This entry was posted in Gent and tagged , . Bookmark the permalink.

One Response to Een weekend voor in de boekskes

  1. Eitje says:

    Niet kunnen slapen, dus ben ik aan het genieten van uw mooie intense verhalen 😊
    Het was inderdaad een zalig weekendje xxx

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s