Zondag zaagdag

Ik weet niet op ge daar al geweest zijn, maar het is echt geen aanrader: de ondergrens van wakker zijn  (of de bovengrens van slapen).

Twee nachten na elkaar is dat lolletje nu al bezig. Indommelen, en net onder de oppervlakte blijven hangen. Zodat ge dus wel die geile rotkat van de overburen hoort krijsen maar er wel niet in slaagt om tegelijkertijd de nachtmerries onder controle te krijgen. Serieus maat, ge wilt niet weten wat ge allemaal met een geslepen nagelvijl kunt uithalen. En Meneer de Favoriete Cafébaas, uw café is net ingestort en uitgebrand. En boven op zolder heeft iemand zich infuusgewijs aan een gekidnapte madam gekoppeld en ge kunt maar beter hopen dat ge er nooit achter komt wat er daar allemaal van kwam want dan moet ge dringend uw hoofd laten nakijken.

De ochtend geraakte maar niet gepland: zou ik niet beter om vijf uur opstaan om die eitjes te bakken voor mijn bus vol vrolijke biervrienden die morgen Geuze gaan proeven? En zou ik ondertussen niet beter de keuken dweilen? En tju toch want er gaat natuurlijk geen enkel deftig mes proper zijn en als ik dat moet afwassen dan ben ik zeker te laat. Enzovoort. Maar dan uren aan een stuk.

Ge draait u eens en ge denk dat ge misschien beter even opstaat en wat leest of zo. Maar dat lukt niet want ge kunt uw ogen niet openhouden en ge valt om op weg naar de badkamer. Ge sleept u dus maar terug naar uw bed waar de pret onmiddellijk herbegint. Na wat aanvoelt als een paar uur waanzin kijkt ge op uw klok en ziet ge dat ge toch al zeker zeven minuten verder geraakt zijt. Opnieuw, en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw. En dan nog eens. Zwetend wakker worden, en dan nog eens. Tof, echt!

Bon, vandaag was wandeldag en ‘t was wreed geestig en dan denkt ge dus dat ge pieredood gaat zijn, maar nee. Middagdutje is een ramp, focussen lukt niet meer (alsof ge drie nachten niet geslapen hebt en ge probeert een boek te lezen – in’t echt).

Ik zit in de zetel en ik zie het gewoon niet zitten om me naar bed te slepen. Ik ben half van plan om zo’n grellige muts over mijn kop te trekken om een apotheek te overvallen: “voor mij een gezinsverpakking xanax, en ge moet ze niet emballeren!”. Bweurk. Morgen ga ik geestige dingen posten, want de wakkere uren waren bijzonder plezant. Nu de slapende nog.

Advertisements
This entry was posted in Zwartgallig gezaag and tagged , . Bookmark the permalink.

One Response to Zondag zaagdag

  1. nobutterfly says:

    natuurlijk ken ik dat, ik was blijf dat ik dit weekend twee (2!) keer een normaal aantal uren heb geslapen zonder wakker te schieten van rare geluiden, of rare gedachten of beide.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s