Ik heb zelfs al een beetje compassie

Rokers aan bushaltes, het was op mijn ochtendroute vandaag een constante. Jonge mensen meestal, met de blik op oneindig aan het genieten van waarschijnlijk niet hun eerste sigaret van de dag.

Van mij mogen ze dat gerust blijven doen. Elke keer weer denk ik namelijk hoe blij ik ben dat ik daar zelf niet zit te paffen. Zelfs als ik eens met een vlieg in mijn oog een sigaret durf opsteken (zelden, heel zelden, maar het gebeurt) is het dat beeld dat ervoor zorgt dat het niet verder uit de hand loopt.

Want eigenlijk zitten ze daar toch maar de stress van het even niet roken van zich af te blazen. ‘t Is een beetje triestig, zelfs. Een anti-roker ga ik nooit worden, maar compassie heb ik wel, een beetje.

Advertisements
This entry was posted in Tleven. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s