Romantiek op de wijze van De Zuidkant

Meneer J en ik, wij doen niet zoveel van morantische dings. We houden elkaar en onszelf graag voor dat wij daarboven staan, boven al dat gezwijmel en dat nepgedoe. Gelukkig is mijn lief jarig op 13 februari, waarmee we Valentijnse avonden in een klap aan onszelf en elkaar verkocht krijgen als “jah, we moesten toch uit eten gaan…”.

Werd ik vorig jaar in het midden van mijn emmer ellende per taxi ontvoerd richting M (ow zekerst), dan was het dit jaar te voet te doen. Naar de Zuidkant, alwaar we eigenlijk te weinig komen en ons elke keer opnieuw afvragen waarom eigenlijk want het is daar zo gezellig en – zeker als ze feestjes organiseren – machtig lekker.

Valentijn

Gisteravond hebben ze zichzelf daar weer eens overtroffen. Bijzonder geestig was het idee dat je op Valentijn voor twee gerechten van je geliefde werd losgeweekt en nummerkesgewijs aan een volstrekt onbekende andere gast werd gekoppeld. Misschien een nachtmerrie voor de introverten of de siamees verliefden onder ons, maar voor een sociaal konijn als ik (op goede dagen toch) heel plezant. Het helpt natuurlijk ook dat er in de Zuidkant heel veel fijne mensen komen eten. Dat schept een band.

Het aperitiefje zelf vond ik nogal aan de zoete kant, maar wat die mensen doen met champignons en rode bietjes is fantastisch. Er was een soepje van venkel (yummie), iets met bietjes en rode wijn in het gezelschap van een vriendelijke dame uit het Antwerpse en pasta met truffel in het gezelschap van – primeur  – de allereerste mens die mij alleen kent van mijn blog.

Ik kreeg mijn lief terug bij een sorbet van gin-tonic (ik lust geeneens gin-tonic, maar dit was echt lekker) die geserveerd werd buiten, bij een laaiend vuur en onder een heldere hemel vol sterren. Er kwam nog een carpaccio van avocado en pompoen op tafel, en selder met gerookte seitan, paprikaveganaise, appel en nootjes. En dan nog koekjes en fruit om te doppen in witte en donkere chocolade. En ergens ook nog thee met veel melk en kruiden.

We deelden onze tafel met twee supersympathieke en goedlachse Limburgse meisjes die vrolijk kwetterend de avond nog wat extra kleur gaven. Toen de centrale tafel opgedragen werd aan de singles in het gezelschap en slows werden bovengehaald zaten wij al te gaapopgen als gevolg van het feestje van vrijdagavond. We hebben de nacht dan maar aan de andere gelaten en vertrokken naar huis.

Merci aan Ellen en haar keuken vol lieve mensen. En merci aan het lief voor de uitnodiging.

Advertisements
This entry was posted in Eten en Drinken, In 9050 and tagged , . Bookmark the permalink.

One Response to Romantiek op de wijze van De Zuidkant

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s