Onverwacht

Dat het moeilijk is, want hij kan niets, zegt hij. En opeens springen alle lampen op rood. “Ik zou zo graag willen, maar ik durf niet. De enige reden waarom ik hier nu met je kan praten is omdat ik al een paar glazen op heb. Anders voel ik mij een stuk van het decor. Ik weet niet of het te begrijpen is, maar ik zou zoveel willen en zoveel kunnen als ik maar zou durven. Ik kan het niet uitleggen”. En ik zak weg in mijn eigen hoofd en ik denk dat ik al mijn hele leven met de handrem op leef en dat ik niets liever zou willen dan gewoon loslaten en me smijten. De afgrond in, mij om het even, alles voor het gevoel dat ik leef en dat ik besta en het bruist en borrelt en schudt en beeft.

Ik weet niet goed of hij doorheeft wat het effect van die woorden is. Dat het slapeloze nachten zullen worden en dat de goesting om iets groots, iets radicaals, iets doms maar meeslepend te doen mij niet meer gaat loslaten.

Ik wil leven, bestaan. Er moet meer zijn dan dit.

Advertisements
This entry was posted in In 9050, Tleven. Bookmark the permalink.

One Response to Onverwacht

  1. bentenge says:

    Als je weet wat je zou willen dan moet het kunnen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s