Het laatste wat hier uit de keuken kwam – #projectblogboek

Ik ben een beest. In mijn keuken dan toch. Soms kook ik dagenlang niet, maar geef mij publiek en alle stoppen slaan door. Ik kan niet tegen mensen die nog niet gegeten hebben. Ik moet en ik zal daar voedsel voor maken. Het is sterker dan mezelf.

Gelukkig vind ik gemakkelijk slachtoffers om mijn kookstuipen bij uit te leven: de buren, de collega’s, mijn lief, mijn familie, mijn vrienden… Ik kan de zondagen niet meer tellen waarop ik als een halve gek Gentbrugge en omgeving onveilig maak om aan huis te leveren. Wegens: ik heb weer eens een hele zondag in mijn potten geroerd en mijn diepvries zit nu al vol en ik zie u graag en eet nu toch eens een beetje enal.

Sinds een klein jaar heb ik nogal wat publiek bijgekregen. Mijn favoriete cafébaas bijvoorbeeld. Eeuwig hongerig, maar sinds hij mijn favoriete cafébaas is moet hij niet meer uitsluitend op frieten en pizza overleven. En zijn klanten. Want daar zitten een paar prachtexemplaren tussen die ondertussen vrienden werden en die de laatste tijd zo’n beetje om de twee weken over de vloer komen voor een turbokookstuip.

Stonden gisteravond op het menu:

Luie tomatensaus

Men neme een paar grote zakken diepvriesgroenten (champignons, wortelen, uien, gesneden paprika’s in veel kleurtjes) en stooft die aan in de grootste pot die je in huis hebt. Je overgiet dat spel met een halve fles witte wijn en twee doosjes tomatendings. En je kruidt af met peper en zout en pikante olie en look en spaghettikruiden. Je laat dat spel na een uurtje of twee pruttelen een nachtje rusten in de frigo en serveert het bij voorkeur ‘s anderendaags, goed doorgewarmd in een ring van quinoa en bulgur. Van de rest van de saus maak je potjes voor de export en de cafébaas.

IMG_9343

 

Geblancheerde broccoli in een ovenschaal, bedrizzeld met olijfolie, grof zout en peper, cashewnoten en zachte geitenkaas -> in de oven mikken voor een minuut of 20. Geen prentjes.

Stoemp met boerenkool.

De boerenkool werd gevangen op de Kouter bij de bioboeren die daar naar aanleiding van het aardappelproces stonden te protesteren. Ze mogen dat van mij nog doen, want boerenkool is hier om één of andere reden niet zo makkelijk te vinden en ik vind dat enorm lekker.

Linzenballetjes met yoghurtdip.

Dat was voor mij ook zo’n beetje een verrassing want ik dacht dat het nergens op zou lijken wegens ik had een recept gevonden en ik deed weer maar half wat erin stond en veel van wat er niet instond en het zag er wel een beetje raar uit. Maar hého, het publiek was dolenthousiast. En ‘t is nochtans simpel.

In de hakmachine mik je: een grote ui, grof gesneden, de gespoelde inhoud van een blik rode linzen (je kan ook linzen weken en zo, maar niet als je pas om 17u thuis bent van het werk en je pas om 18u denkt: moest ik nu eens linzenballetjes maken want ik heb precies nog geen eten genoeg met die zevenduizend liter saus en die vierhonder kilo stoemp?).

Maar bon, een ui, linzen … en dan kruiden: dukkha (hier gekocht – let op, daar zit hazelnoot in), currypoeder (van alletwee een deftige soeplepel), peper. En ei en dan paneermeel totdat het mengsel de goede consistentie heeft om er balletjes van te rollen.

Afbakken in wat oliefolie. Sausje maken van volle yoghurt, currypoeder en lookboterkruiden (te laat aan gedacht en geen tijd meer om nog look te rapsen en zo). Et voila.

Tomatensalade

Op de protestmarkt hadden ze ook protesteertomaten. Prachtige dinges en boordevol smaak. Dat was dus ideaal voor een tomatensalade.

IMG_9346

IMG_9347

 

En dan vond ik het nog niet genoeg en moest er absoluut nog een dessert gemaakt worden.

Perencrumble

Een stuk of vier peren schillen en in dikke achtsten snijden. Daarmee de bodem van een ovenschaal beleggen. Erover strooien: rumrozijnen, chocoladehagelslag, bruine suiker en een geut witte wijn. Daarover crumbledeeg: 220 gram bloem, 115 gram suiker, 100 gram boter – maar sla mij niet dood als dat niet de juiste hoeveelheden zijn – met uw vingers door elkaar wrijven totdat dat er kruimelig uitziet. In de oven zetten tot dat een schoon kleurtje krijgt. Vetzakkerij, ik zweer het u, maar wel heel lekkere vertzakkerij.

IMG_9349

 

Op de saus na hebben de gasten dat dus gewoon allemaal naar binnen geschoffeld. Ik kies mijn vrienden zorgvuldig, ik.

Ik heb daar zelf zo’n deugd van. Een paar uur als een tornado door de keuken vlammen, zeven dingen tegelijk doen en geen seconde mijn concentratie verliezen. Ik word daar onvoorstelbaar gelukkig van.

Vanavond op het menu: pasta, met de rest van de saus.

Advertisements
This entry was posted in #PROJECTBLOGBOEK, Eten en Drinken, Kookstuipen and tagged , . Bookmark the permalink.

One Response to Het laatste wat hier uit de keuken kwam – #projectblogboek

  1. Pingback: Dingen die je gelukkig maken – Deel IV | Licht Geschift

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s