Deel wat je deze week gedeeld hebt – #projectblogboek

Donderdag was ik op de VVSG-Trefdag, een tweejaarlijkse hoogdag voor lokale besturen in het ICC Gent. Elke studiedag is zo’n beetje hetzelfde. De meeste sprekers zijn een beetje stoffig of ronduit saai. Als je geluk hebt zitten er toch een paar interessante vogels tussen.

“Plezier beleven aan lastige vraagstukken” werd gegeven door een zekere Hans Vermaak en dat bleek een Nederlander met een zwaar repertoire aan typische maar voor mij eigenlijk maar half begrijpelijke uitdrukkingen te zijn. Er is mij dus wel één en ander ontgaan, maar niet dit:

  • de wereld is aan de chaoten
  • stoppen met zeveren en er gewoon aan beginnen
  • de job van kwaliteitscoördinator valt onder de categorie suïcidale functies
  • een beetje zot doen kan helpen

Hoogstwaarschijnlijk heb ik alleen gehoord wat ik wilde horen. Ik ben geen mens van de theorie. Of toch, ik wil graag weten hoe en waarom iets werkt. Maar meteen daarna doet mijn hoofd van watgaanwenudoehoen. Management by Freewheelen, dat zou nog iets zijn voor mij.

Vrijdag was een herhalingsles “gij zult niet overdrijven!”. Grandioos gebuisd voor de test toen ik besloot dat ik eerst eten moest maken voor de stakers bij Delhaize, en daarna ook nog eens 8 quiches moest bakken voor Modus 30.

IMG_9234

Doodop tegen zeven uur, koortsopstoten, koppijn. Het zal mij (hoogstwaarschijnlijk niet) leren!

Zaterdag was dan weer een stuk productiever op leergebied. Ik heb niet meteen de ambitie om direct te verhuizen, maar op termijn heb ik soms wel eens vage plannen. Kleiner, compacter, ecologischer, dat zijn zo’n beetje de sleutelwoorden. En samen. Dat ook. Niet met Meneer J, daar is onze relatie niet tegen bestand (kzieugraag zenne). Maar toch meer gemeenschappelijk dan elk in zijn eigen huis en in zijn eigen hof. Hier in de buurt leeft dat wel al een beetje, dat zorgen voor elkaar en elkaars kinders/katten/kamerplanten, afval schooien bij de buren om dan met een propvolle auto naar het containerpark te rijden, snelle boodschappen doen als je zonder ei/melk/bloem zit, elkaar keukenmateriaal uitlenen etc. Hoeveel belang ik ook hecht aan privacy en rust en stilte in mijn hoofd, ik wil toch ook heel graag ergens deel van uitmaken.

En dus ben ik al een tijdje aan co-housing aan het denken. Gisteren gaven de collega’s van SoGent uitleg over een op til zijn project in Sint-Amandsberg. Drie uur uitleg en een plaatsbezoek later was ik opeens een pak minder overtuigd. Niet dat ik het niet bijzonder lovenswaardig vind, maar ik zag toch vooral veel meer kindergeluk dan ik op een normale dag aankan. En een manier van vergaderen die mij nooit zou liggen. Het vraagt een soort openheid en assertiviteit die ik niet heb. Ik ken mezelf een beetje, ik ga slikken voor de lieve vrede en me achteraf niet goed voelen bij de eindbeslissingen. Belangrijke les geleerd: co-housing, ‘t zal niet voor mij zijn.

Zondag rustdag. Zou ik dan toch iets geleerd hebben?

Maandag was de dag waarop ik moest vaststellen dat zelfs de rem dichtgooien geen garantie is op een succesvolle start van de week. Maandag zat mijn hoofd vol pluizebollen en viel er met mij niet veel aan te vangen. Gelukkig was er een fijne avondafspraak om mijn gedachten te verzetten.

Dinsdag, dinsdag was gewoon een succes op werkgebied. Ik ben al een tijdje interne nieuwsbrieven aan het maken met Mailchimp en ik kan dat van harte aanbevelen voor beginners zoals ik. Geestig programma dat doet wat het moet doen, en ik ontdek elke keer weer nieuwe mogelijkheden en manieren om er makkelijker mee te werken. Ik doe dat wel graag, zo’n beetje prutsen.

Woensdag dan, vandaag dus. Er was een wijze meeting over het CRM-systeem van de stad en over wat dat voor onze dienst zo allemaal zou moeten kunnen betekenen. Ik ben zot van zo’n dinges, echt waar. Waarom moeten die en die velden er eigenlijk in staan? En kan ik dat stuk met dat ander stuk in een rapportje krijgen om er dat en nogietsanders mee geregeld te krijgen? Maar azo wijs dat dat is!

Ik heb vandaag trouwens ook geleerd dat ik vanaf eind november – wanneer we verhuizen –  kijkpauzes ga aanvragen. En wel hierom:

IMG_9294IMG_9284IMG_9282

Zicht vanop kantoor… ik ben een pietzak, ik.

Advertisements
This entry was posted in #geluk, #PROJECTBLOGBOEK, Tleven, Werk and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s