Mailstress

Donderdag studiedag, vrijdag erg drukke dag thuis. Resultaat: om en bij de 60 ongelezen berichten. Een deel daarvan zit gelukkig al in voorgesorteerde mappen waarvan ik op voorhand al weet dat het “niet dringend” is: nieuwsbrieven, mailings, persberichten van de voorbije week. De rest is een ander paar mouwen.

Al de hele morgen probeer ik krampachtig op te lijsten wat ik er nu precies mee moet doen. In Outlook als taak parkeren? Toch maar proberen om iets met die OneNote aan te vangen? Gewoon op een blad papier krabbelen? Gewoon één per één afwerken en mij niet laten opjagen?

En zo geraak ik dus helemaal in de knoop. Ik lijk nergens echt aan te kunnen beginnen, zit half verlamd naar die lichtbak te kijken. Links en rechts krijg ik een paar dingen geregeld (iemand bellen, navragen of iets ondertussen al is afgewerkt, een paar mails beantwoorden). Verder geraak ik niet. Hartkloppingen, pluizebeesten die ergens achter mijn oogkassen zijn gaan wonen. Begin er dan toch aan, verdomme! Maar het gaat niet, niet echt. Nog steeds nul reserve. Nog steeds de stress die vreet en knaagt en brandt.

Krijg ik net vandaag op het werk een mail van een ongetwijfeld goedbedoelende collega die zelf als lifestylecoach aan de slag is gegaan na een burn-out en nu haar lezingen en workshops aanprijst. De happyhappy-toon van het bericht jaagt me de gordijnen in. En ik geraak er al de halve ochtend niet meer uit.

Even buiten wandelen, en een broodje zoeken. Ik hoop dat het helpt.

Advertisements
This entry was posted in Zwartgallig gezaag and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s