Neem een foto van je (onopgeruimde) bureau – #projectblogboek

Help! Ik heb geen bureau. Thuis toch niet, en binnenkort op het werk eigenlijk ook al niet. Thuis is alles goed. Met de laptop in de zetel, aan de eettafel, op het keukenaanrecht … Thuis wordt niet zoveel van werk gedaan.

In een vorig leven werkte ik twee dagen van thuis, en toen had ik meestal wel een bureau. Of ik leende er eentje in het satelietkantoor van de Vlaamse overheid op de Nederkouter. Dat is daar nu trouwens weg, nu iedereen naar het VAC aan het station is verhuisd. Maar toen kwam ik in Gent werken en vond ik dat ik eigenlijk al elke dag aan het thuiswerken was. En bovendien probeer ik de leuze te hanteren dat mijn werk op mijn werk blijft en de rest van mijn leven thuis. Dat wil zeggen dat ik hier af en toe wel eens langer blijf zitten om alles af te krijgen, maar gezien mijn verplaatsingstijd van ruim twee uur naar minder dan een half uurtje per dag is teruggevallen is dat echt geen bezwaar. De laatste twee jaar gebeurt zo goed als alle werk dus op kantoor en daarmee basta.

Binnenkort gaat dat allemaal veranderen. We verhuizen namelijk vanop deze plek in de binnenstad naar een andere plek in de binnenstad (van de Sint-Niklaasstraat naar de AC Portus (ofte: Den Belgacom). Ik zie dat zitten en ik zie dat niet zitten. Niet, omdat het een pokkegebouw is met airco en tapijt en gammele liften en zo. Wel, omdat we een plek krijgen op het achtste, schitterend zicht op de stad inbegrepen.

Hier op kantoor is de grote verhuisopkuis begonnen. Iedereen graaft driftig door de papierbergen op zoek naar de uitgang. Want binnenkort doen we van flexwerken en telewerken en papierloos en van VOIP en zo. Ik lach dan een beetje met de mensen die containers weten te vullen met gedurende jaren opgestapeld papier. Ik ben niet zo van papier, ik. En dus ziet mijn bureau er meestal zo uit:

20141015_121315[1]

Te bezichtigen:

  • mijn sjakosj met zowaar een glimp van het Blogboek. Ik krijg hier trouwens geregeld onder mijn voeten omdat ik mijn handtas zo zichtbaar laat rondslingeren, ook al is er niemand in den bureau. Mijn vorige baas kwam zelfs af en toe mijn portefeuille stelen om mij er op te wijzen dat ik niet goed bezig was. Dat heeft dus niet echt veel geholpen. Er hielp wel meer niet, overigens.
  • Cola. Snoepen van de stress, ‘t is iets.
  • Mijn droedelboekske. Ik kan niet stilzitten en luisteren. Ik val in slaap, ik dwaal af, ik maak plannen voor die 100 miljoen die ik met Euromillions ga winnen. Ik moet iets om handen hebben. En dus maak ik tekeningskes.

20141015_130857[1]

20141015_131153[1]

  • Een uitnodiging voor een infomoment van Oogstgoed. Ik ga daar naartoe. Ik wil volgend jaar zelf prei uit de grond sleuren, ik.
  • Laptop en klavier en handig steuntje met schuifke. Dat marcheert.
  • Bijzonder afgedankte bureaustoel die godzijdank niet mee verhuist naar onze nieuwe werkplek.
  • En zie je het bakske op het einde? Dat is mijn verhuisdoos. Persoonlijke spullen die meemoeten naar Portus: thee, een reserve paar nylonkousen, pillen en plakkers, een karaf. En daar bovenop: zowat mijn hele papierwinkel. Ok, er ligt nog een stapeltje in de kast. En twee ringmappen. Maar dat is het dan ook.
Advertisements
This entry was posted in #PROJECTBLOGBOEK, Werk and tagged , , . Bookmark the permalink.

One Response to Neem een foto van je (onopgeruimde) bureau – #projectblogboek

  1. Ellen says:

    Ik sta perplex van het niveau van je droedels. Echt waar!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s