En hopla, de berg naar beneden …

In uw bed kruipen om halfvijf ‘s morgens, gewoon omdat het niet lukt om te gaan slapen. Niet goed bezig, zeggen we daartegen. Laat opstaan (in mijn boeken is dat alles na acht uur ‘s morgens, en het was hier iets na negen). Denken: vandaag niet, mieke, vandaag ga je netjes doen wat je moet doen!

Vandaag geen slodderbroek, maar echte kleren! Ok, een slecht zittende jeans en een trui uit (echt waar) 1997. Maar het zijn kleren en je kan er het huis mee uit, op voorwaarde dat je een zonnebril en een rosse pruik opzet.

Het regent. En straks om vijf uur komt Dakman naar een lek kijken. Vijf uur, dat is straks al. Als ik nu buiten ga, verspeel ik uren tijd die ik binnen had kunnen doorbrengen. Binnen is het droog en warm. Zetel in, dus. En daar blijven zitten. Om vijf uur even de vrolijke Frans uitgehangen voor Planman en Dakman. Om halfzes compleet weggezakt.

Nu de pillen de blinde paniek wegduwen lijkt het alsof er iets veel dreigenders naar boven komt. Alles is een beetje wazig, troebel. De tijd glijdt weg, langzaam, langzaam. Alweer een uur voorbij.

Ik heb overigens een nieuwe hobby: kaakklemmen. Maaltanden aan elkaar vastgelast. Geen beweging in te krijgen. Ik moet bij momenten bewust nadenken hoe ik ze van elkaar krijg, want automatisch lukt niet. Mijn kaakspieren protesteren.

Advertisements
This entry was posted in Tleven, Zwartgallig gezaag. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s