Terrasjesdag

Ik vraag me geregeld af waarom ik van die dagen heb dat mijn vingernagels eraan moeten geloven van stress en spanning en ongedurigheid. Gisteren, bijvoorbeeld, al van bij het opstaan. Met een knoop in je maag en je kaken op elkaar geklemd opstaan na een nacht rondwoelen en worstelen met oude spoken.

Terwijl… Gisterenmidag at ik een ietske op de Korenmarkt. Niet dat het zo vreselijk lekker was, maar zijt serieus maat: op de middag, in het zonnetje, in het hart van Gent. Er zijn erger dingen in het leven. En om vier uur ben ik uit een vergadering gevlogen en naar Brussel vertrokken, alwaar ik samenzweringsplannen heb gesmeed met twee ex-collega’s. Op een terrasje, tot halfacht. 
Serieus, je zou denken dat je dan toch wel moet ontspannen. Maar nee. Het was leuk, en het was gezellig, en ik heb goed gelachen. Maar twee uur later lig ik alweer stijf van de stress in mijn bed te gaapogen, wetende dat het wereldrecord wakkerliggen steeds dichterbij komt. Urgh!
Advertisements
This entry was posted in Gent and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s