Luisterboeken

Een tijdje geleden nam ik een abonnement op Audible, de aan Amazon gelinkte verkoper van luisterboeken. Ik lees al een tijdje digitaal en ondertussen vind ik fysieke boeken vooral vreselijk onhandig. Ik maak nog een uitzondering voor speciale uitgaves of eventueel al eens een kookboek (hoewel ik hoe langer hoe vaker mijn laptop naast het fornuis zet). Soms met spijt in het hart omwille van boekhandels als Paard van Troje die met een fantastisch concept echt hartverwarmend bezig zijn. Uit schuldgevoel loop ik daar nog wel binnen voor Nederlandstalig leesvoer als geschenk voor familie en vrienden (zelf lees ik zo goed als uitsluitend in het Engels).

Maar een tijdje geleden besloot ik dus dat het wel fijn zou zijn om me nog eens te laten voorlezen, en toen trokken ze mij bij Audible naturlijk meteen over de streep. Ik betaal daar elke maand een paar ponden voor een credit, en in ruil daarvoor kan ik een boek naar keuze uit hun catalogus halen en downloaden. Ik gooi het op mijn mp3-speler en ik ben vertrokken.

Ik had eerst al eens een test gedaan met wat gratis gerief dat je van het internet kon plukken. Wat me opviel: heel veel oude science-fiction, niet meteen mijn genre. Bij Audible was de keus meteen een stuk ruimer. Ik was totaal in de ban van Ender’s game (euh, ja, science fiction dus) en ik heb ook met heel veel plezier geluisterd naar A Short History of Nearly Everything van Bryson. Dat laatste had ik in boekvorm al gelezen, maar het was een plezier om het allemaal nog eens in mijn oren gejaagd te krijgen. Daarna kwam A history of the World door Andrew Marr. En dat was een missertje. Ik kon er mijn hoofd gewoon niet bijhouden, al kan dat net zo goed aan de verteller als aan de tekst gelegen hebben. Want dat heb je natuurlijk met die audioboeken: een slechte vertelstem helpt een geweldig boek zo naar de wip; terwijl een goed verteller ook van middelmatige boeken iets weet te maken.

Na Marr werd het een tijdje stil. Ik had dat abonnement zo’n beetje verdrongen. En ik vond niet echt de tijd om nog lang na elkaar te “lezen”. Maar sinds vandaag ben ik dus opnieuw vertrokken. En wel met Cloud atlas, van David Michell. Moeilijk Engels, dat wel. En het gaat te snel om iets op te zoeken. Maar ik vind het nu al jammer dat het maar iets meer dan 21 uur gaat duren, want ik ben vandaag door het eerste uur geraakt (met dank aan de sneeuw en een vergadering op locatie) en ik kan niet wachten tot ik straks kan verder luisteren. Azo wijs!

Advertisements
This entry was posted in Boeken en muziek en films enal and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s