Ik mis je

Een jaar geleden reed ik zo goed als dagelijks op en af naar Harelbeke. Daar lag mijn grootmoeder dood te gaan. Van ouderdom (ze werd uiteindelijk 89), maar vooral aan een compleet gebrek aan mededogen. Ze dementeerde al jaren, en er was niets wat we konden doen om haar lijdensweg te verzachten. Ik ben nog steeds zo boos als ik denk aan hoe ze haar laatste dagen heeft gesleten. Paniek in die ogen die maar niet konden begrijpen wat er aan de hand was. De slopende tocht die de artsen mijn moeder en haar zus hebben doen afleggen. De complete nutteloosheid van elke adem. De pijn en het verdriet.

Vandaag zijn er zoveel anderen rondom mij aan het rouwen. Meestal voor veel jongere mensen. Met meestal nog veel schrijnender verhalen. Je moeder, je kind, je broer … ik mag er niet eens aan denken. En het zal wel allemaal zo flauw zijn van mij, maar ik blijf nog steeds met veel woede en verdriet achter.

Ik mis wie je was, voor je langzaam van ons wegwandelde. Ik mis onze babbels als ik op vrijdag van de universiteit naar huis kwam en mijn moeder nog aan het werken was. Ik mis de fluistertoon waarop je me vroeg hoe het nog met mijn vader was. Al was het maar omdat hij in mijn familie niet langer meer bestaat nu jij er niet meer bent.

Ik mis mijn sigaretten alleen maar omdat ik ze vroeger samen met jou kon roken, allebei genietend van de gemaakt afkeurende blik van mijn moeder die ook wel zag hoezeer je daar naar uitkeek.Ik vergeef mezelf nooit dat ik je soms weken niet zag omdat ik het druk had en omdat ik nu eenmaal andere prioriteiten scheen te hebben dan naar een oude zieke vrouw te komen kijken. Ik mis zelfs de momenten waarop ik in tranen in mijn wagen op de parkeerplaats van het rusthuis zat, jankend van frustratie omdat je alweer verder afgedreven leek dan de vorige keer, of omdat je me “Mevrouw” had genoemd, of omdat ik er maar niet slaagde je duidelijk te maken dat je pudding niet door de koffie roert.

En ik wil naar je toe, maar dat gaat niet. Ik mis je.

Advertisements
This entry was posted in Familie en vrienden and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s