Melig maar waar! – 10/11/2010

Oh man, ik hou van mijn stad. 

 

Vandaag was een klein wonder. Met dank aan de NMBS, zowaar. Geen zin in de stress van overvolle treinen, als ze al rijden. En dus werd het een dagje satellieten. 

 

Hoe praktisch het straks ook gaat worden als de Vlaamse overheid de nieuwe torens aan het station inpalmt, ik vind het toch wat jammer dat het kantoor op de Nederkouter de duimen moet leggen. Je komt er binnen lang de zware deur en zegt dag aan de mevrouw die je ondertussen toch al een beetje kent. Je stapt langs de koetspoort naar achter en kijkt even opzij naar het prachtige plaasterwerk van de inkomhal. Je zit moederziel alleen en half rillend van de kou in het dwaaste kantoortje ter wereld en je werkt in rust en stilte en doet zoveel meer dan op om het even welke andere dag. 

 

Over de middag wandel je even naar buiten en daar zie je de stad. Mijn stad. Mijn Fnac. Mijn mensen. Oh kijk, de Body Shop zit nu waar Caron ooit zat. En daar is iets nieuws bijgekomen. En dat moet ik ook onthouden want het ziet er daar zo gezellig uit. En ja, het broodje van de Panos rook naar beschimmelde “wurtels” maar het kon me geen zak schelen. Half november, en iedereen is op de been.  

 

En na het werk is hetprecies cadeautjestijd. Een kleine expo in de Sint-Niklaaskerk waar ik niet aan voorbij kon lopen. Opzij springen voor de tram op het smalste stukje voetpad van heel Gent. Op weg naar de Vrijdagsmarkt waar de terrasjes overlopen van de gelukkige mensen die in sappig dialect de prijzen van een kop koffie bespreken. Om met Meneer J een pintje te drinken op wat eerder vroege lente dan late herfst lijkt. 

 

Bijna iedereen is jong en goed gekleed en een beetje Gents Retro, wat hier het uniform schijnt te zijn. En in het patershol is de Baan Thai nog niet open maar dat geeft niets want dan is er nog tijd voor een aperitiefje op Oudburg. En dat het eten lekker was en dat we doodbeschaamd (enfin, ik toch) vroegen of we de rest mochten meenemen en dat dat geen probleem was. En dat de pink Flamingo’s met kop en schouders boven de rest uitsteekt als het om wijze café’s gaat. 

 

En dat de bus net op tijd was en dat ik half had gehoopt dat er in Gentbrugge nog iets te doen was, maar dat het hier thuis ook gezellig was. En dat ik echt moet gaan slapen maar dat dat niet gaat lukken omdat mijn hoofd overloopt van een dag als deze. Gewerkt, met plezier. En leute en passie en vrede met de wereld in het algemeen en met Gent in het bijzonder. 

 

Oh man, wat een dag!

Advertisements
This entry was posted in Gent and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s