Lucienne – verkeerd gespeld – 25/06/2012

Zeg ik aan de collega dat het het handschrift is waar je het het eerst aan ziet. Letters die dansen en steeds meer lijken op nieuwjaarsbrieven uit het eerste leerjaar. Aarzelende letters, steeds knulliger neergezet. Letters met fouten, of in de verkeerde volgorde. 

 

Mijn opa loste kruiswoordpuzzels op. Hij was er ongelooflijk goed in. Voor mijn grootmoeder was dat wat hoog gegrepen. Schrijven deed ze zelden. Ze deed woordzoekers. En toen het fout liep verstopte ze dat door willekeurig strepen in het letterrooster te trekken. Tenzij je begon te zoeken had je nooit gemerkt dat er iets aan de hand was. 

 

Ze had een adresboekje. Toen ze verhuisde naar het rusthuis stonden daar de nummers in van alle mensen die haar nauw aan het hart lagen. Maar toen kwam de dag dat de telefoon werd weggehaald, omdat ze niet meer zag hoe ze die moest gebruiken. Of in de war raakte als hij rinkelde. Ergens in die bladzijden sloeg ze haar laatste heldere momenten op. Vervormde ze haar naam in inkt. Letter na letter onleesbaarder, tot alleen een portret van haar naam overbleef. Als iemand ooit wil weten wat het is, dan zou ik die bladzijde willen tonen. 

 

De collega lacht begrijpend. Ze snapt en ze snapt niet. En ze zegt dat ook haar oma steeds slechter begint te schrijven. En ik zeg haar dat ik haar niet bang wil maken, maar dat ze dat in de gaten moet houden. Oma’s die slechter schrijven, dat is altijd slecht nieuws. 

 

De collega knikt. En dan zegt ze dat haar oma in het verleden begint te leven. Dat ze elke keer opnieuw dezelfde verhalen opdist. Over vroeger, lang geleden, toen ze diende op het kasteel. En dan komen onvermijdelijk de tranen. Want wat zou ik niet geven om nog maar eens hetzelfde oude verhaal te horen? 

 

We zijn nu bijna vijf maand verder. Alles gaat goed. Met het lief, met het huis, met de nieuwe job. Dolgelukkig door het leven aan het dartelen. En dan ineens springt het in mijn nek. Ik mis je zo, ik mis je zo.

Advertisements
This entry was posted in Familie en vrienden. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s